تاریخچه نژاد پکینیز
زیست گاه اصلی سگ های این نژاد، کشور چین است. قدمت پکینیزها به 4000 سال قبل از میلاد بر می گردد. در آن زمان سگ های این نژاد در خانواده های سلطنتی پکن، زندگی می کردند و جایگاه ویژه ای در این خانواده ها داشتند. در بعضی از منابع ذکر شده که قدمت آن ها 2000 سال قبل از میلاد است و این اختلاف نظر در میان منابع اطلاعاتی مختلف دیده می شود.
در هر صورت پیکینیز یکی از قدیمی ترین نژادهای سگ در کل جهان است. چینی ها اعتقاد دارند که نام این سگ برگرفته از نام پکن (پایتخت کشور چین) است. در آن زمان چینی ها سگ های این نژاد را متعلق به کشور خود می دانستند و حتی اجازه ی خروج از قصر را به آن ها نمی دادند.
بدین ترتیب تا سال 1860 پیکینز تنها در کشور چین یافت می شد. آن ها مراقبت ویژه ای از سگ های این نژاد انجام می دادند و می توان گفت این سگ ها را در کشور خود حبس کرده بودند.
در آن زمان هنگامی که انگلیسی ها به پکن حمله کردند و در قصر امپراطوری چینی ها 5 سگ پکینیز یافنتند که آن ها را به عنوان غنائم جنگی با خود به انگلیس آوردند.
در سال 1894 برای اولین بار، نخستین سگ پکینیز در نمایشگاه بریتانیا، مشاهده شد و در سال 1904 باشگاه سگ نژاد پیکینیز شکل گرفت. همان طور که انتظار می رفت، پس از زمان کوتاهی پیکینیز در کل دنیا شهرت پیدا کرد و طرفداران بسیار زیادی را به خود جذب کرد.
در سال 1906 اولین سگ این نژاد در باشگاه حیوانات آمریکا ثبت شد و در 1909 باشگاه مخصوص سگ های پیکینیز در آمریکا تاسیس شد.
ویژگی های ظاهری
پیکینیز سگ کوچک و عروسکی است که موهای بلندی دارد. ظاهر سگ نر و ماده در این نژاد تفاوت چندانی ندارد. اندازه ی قد آن ها بین 15 تا 23 سانتی متر است و وزنی در حدود 3 تا 6 کیلوگرم دارند.
این سگ ها در رنگ های مختلفی از جمله حنایی، کرم، خاکستری، سرخ، سفید و سیاه دیده می شوند. آن ها پوششی نرم و ابریشمی دارند که رشد خوبی هم دارد. موهای اطراف گردن این نژاد شبیه به یال رشد می کند.
